A1: Prologue (1:1–1:11)

How To Read And Obey This Book

1 Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεός δεῖξαι τοῖς δούλοιςαὐτοῦ—ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει. Καὶ ἐσήµανεν, ἀποστείλας διὰ τοῦἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, 2 ὃς ἐµαρτύρησεν τὸν λόγον τοῦΘεοῦ, καὶ τὴν µαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ—ὅσαεἶδεν, καὶ ἅτινά εἰσιν καὶἃ χρὴ γενέσθαι µετὰ ταῦτα. 3 Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων καὶ οἱ ἀκούο-ντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας, καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραµµένα·ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς.

4 Ἰωάννης, ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ: Χάρις ὑµῖν καὶεἰρήνη ἀπὸὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόµενος, καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ Πνευµάτωνἃ ἐστινἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, 5 καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ µάρτυς ὁπιστός, ὁ πρωτότοκος ἐκτῶν νεκρῶν, καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς.

Τῷ ἀγαπήσαντιἡµᾶς καὶ λούσαντιἡµᾶς ἀπὸτῶν ἁµαρτιῶν ἡµῶνἐν τῷ αἵµατι αὐτοῦ— 6 καὶ ἐποίησεν ἡµᾶς βασιλείαν,ἱερεῖς τῷ Θεῷ καὶΠατρὶ αὐτοῦ—αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.Ἀµήν.

7 Ἰδοὺ, ἔρχεται µετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλµὸς,καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν. Καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶτῆς γῆς. Ναί, ἀµήν!

8 “Ἐγώ εἰµι τὸ Ἄλφακαὶ τὸ Ὦ”,λέγει Κύριος ὁ Θεός,“Ὁ ὢν καὶ ὁἦν καὶ ὁ ἐρχόµενος, ὁ Παντοκράτωρ.”

9 Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁἀδελφὸς ὑµῶν καὶ κοινωνὸςἐν τῇ θλίψει καὶβασι-λείᾳ καὶ ὑποµονῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ,ἐγενόµην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουµένῃΠάτµῳ διὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ διὰτὴν µαρτυρίαν Ἰησοῦ Χριστοῦ. 10 Ἐγενόµην ἐν πνεύµατι ἐν τῇ Κυριακῇ ἡµέρᾳ καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσωµου, µεγάληνὡς σάλπιγγος, 11 λεγούσης,“Ὃ βλέπεις γράψον εἰς βι-βλίον καὶ πέµψον ταῖς ἑπτὰἐκκλησίαις:εἰς Ἔφεσον καὶ εἰς Σµύρνανκαὶ εἰς Πέργαµον καὶ εἰς Θυάτειρακαὶ εἰς Σάρδεις καὶ εἰς Φιλα-δέλφειανκαὶ εἰς Λαοδίκειαν.”

B2: First Septet – Seven Churches (1:12–3:22)

12 Καὶ ἐκεῖἐπέστρεψα βλέπειν τὴνφωνὴν ἥτις ἐλάλειµετ᾿ ἐµοῦ. Καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυ-σᾶς, 13 καὶ ἐν µέσῳ τῶν ἑπτὰλυχνιῶν ὅµοιον υἱῷἀνθρώπου, ἐνδεδυ-µένον ποδήρη καὶ περιεζωσµένον πρὸς τοῖς µαζοῖςζώνην χρυσῆν. 14 Ἡδὲ κεφαλὴ αὐτοῦ, καὶ αἱ τρίχες, λευκαὶ ὡσειἔριον, λευκόν ὡς χιών· καὶοἱ ὀφθαλµοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός· 15 καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅµοιοι χαλκο-λιβάνῳ, ὡς ἐν καµίνῳ πεπυρωµένοι·καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτωνπολλῶν· 16 καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ αὐτοῦἀστέρας ἑπτά, καὶ ἐκ τοῦστόµατος αὐτοῦ ῥοµφαία δίστοµος ὀξεῖα ἐκπορευοµένη· καὶ ἡ ὄψιςαὐτοῦ ὡς ὁἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάµει αὐτοῦ.

17 Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν ἔπεσαπρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός. Καὶἔπεθηκεντὴν δεξιὰν αὐτοῦ χεῖραἐπ᾿ ἐµὲ λέγων:“Μὴ φοβοῦ. Ἐγώεἰµι ὁ Πρῶτος καὶ ὁ Ἔσχατος, 18 καὶ ὁ ζῶν—καὶ ἐγενόµην νεκρός, καὶἰδοὺ, ζῶν εἰµι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀµήν!Καὶ ἔχω τὰς κλεῖςτοῦ Θανάτου καὶ τοῦ ᾍδου. 19 Γράψον οὖνἃ εἶδες, καὶ ἅ εἰσιν, καὶ ἃµέλλει γενέσθαιµετὰ ταῦτα. 20 Τὸµυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων ὧνεἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς µου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς: οἱ ἑπτὰἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσιν, καὶ αἱ ἑπτὰ λυχνίαιἃς εἶδεςἑπτὰἐκκλησίαι εἰσίν.

Ephesus (2:1-7)

1 “Τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Ἐφέσῳἐκκλησίας γράψον: Τάδε λέγει ὁ κρατῶν τοὺςἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν µέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶντῶν χρυσῶν: 2 ‘Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶ τὸν κόπον,καὶ τὴν ὑποµονήν σου,καὶ ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς. Καὶ ἐπείρασαςτοὺς λέγοντας ἑαυ-τοὺς ἀποστόλους εἶναικαὶ οὐκ εἰσίν, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς· 3 καὶἐβάστασας καὶ ὑποµονὴν ἔχειςδιὰτὸ ὄνοµά µου, καὶ οὐκ ἐκοπίασας.

Smyrna (2:8-11)

4 ‘Ἀλλὰἔχω κατὰ σοῦ ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας. 5 Μνηµόνευε οὖν πόθεν ἐκπέπτωκαςκαὶ µετανόησον, καὶ τὰ πρῶτα ἔργαποίησον· εἰ δὲ µή, ἔρχοµαί σοι ταχὺκαὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦτόπου αὐτῆς—ἐὰν µὴ µετανοήσῃς. 6 Ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι µισεῖς τὰ ἔργατῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ µισῶ.’

7 “Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷνικῶντι δώσωφαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν µέσῳ τοῦ Πα-ραδείσουτοῦ Θεοῦ µου.

8 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σµύρνῃ ἐκκλησίαςγράψον: Τάδε λέγει ὁΠρῶτος καὶ ὁ Ἔσχατος, ὃςἐγένετο νεκρὸς καὶ ἔζησεν: 9 ‘Οἶδά σου τὰἔργα καὶτὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν (ἀλλὰ πλούσιοςεἶ), καὶ τὴν βλα-σφηµίαντῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰσυναγωγὴ τοῦ Σατανᾶ. 10 Μηδὲν φοβοῦ ἃ µέλλεις πάσχειν.Ἰδοὺ δὴ,µέλλει βαλεῖνὁ διάβολος ἐξ ὑµῶνεἰς φυλακὴν, ἵνα πειρασθῆτε, καὶἕξετε θλῖψιν ἡµερῶνδέκα. Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου καὶ δώσω σοιτὸν στέφανον τῆς ζωῆς.’

11 “Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Ὁνικῶν οὐ µὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου.

Pergamos (2:12-17)

12 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάµῳ ἐκκλησίας γράψον: Τάδε λέγει ὁἔχων τὴν ῥοµφαίαν τὴν δίστοµον τὴν ὀξεῖαν: 13 ‘Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶποῦ κατοικεῖς, ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ. Καὶ κρατεῖς τὸ ὄνοµά µου καὶοὐκ ἠρνήσω τὴν πίστιν µουἐν ταῖς ἡµέραις ἐν αἷςἈντίπας ὁ µάρτυςµου ὁ πιστός,ὃς ἀπεκτάνθη παρ᾿ ὑµῖν, ὅπου ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ.

14 ‘Ἀλλ᾿ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴνΒαλαάµ, ὃς ἐδίδαξεντὸν Βαλὰκβαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶνἸσραὴλ,φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι. 15 Οὕτως ἔχεις καὶ σὺ κρα-τοῦντας τὴν διδαχὴν τῶνΝικολαϊτῶν ὁµοίως. 16 Μετανόησον!Εἰ δὲµή, ἔρχοµαί σοι ταχὺ καὶ πολεµήσω µετ᾿ αὐτῶν ἐν τῇ ῥοµφαίᾳ τοῦστόµατός µου.’

17 “Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷνικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἀπὸ τοῦ µάννατοῦ κεκρυµµένου. Καὶ δώσωαὐτῷ ψῆφον λευκήν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνοµα καινὸν γεγραµµένον, ὃοὐδεὶς οἶδενεἰ µὴ ὁ λαµβάνων.

Thyatira (2:18-29)

18 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν θυατείροιςἐκκλησίας γράψον: Τάδε λέγειὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλµοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, καὶ οἱπόδες αὐτοῦ ὅµοιοι χαλκολιβάνῳ: 19 ‘Οἶδά σου τὰ ἔργα—καὶ τὴν ἀγάπηνκαὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν—καὶ τὴν ὑποµονήν σου· καὶ τὰ ἔργασουτὰ ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων.

20 ‘Ἀλλ᾿ἔχω κατὰ σοῦὅτι ἀφεῖςτὴν γυναῖκά σουἸεζάβελ,ἣλέγειἑαυτὴν προφῆτιν καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺςἐµοὺς δούλουςπορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα. 21 Καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα µετα-νοήσῃ, καὶ οὐ θέλει µετανοῆσαιἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς. 22 Ἰδοὺ,βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην, καὶ τοὺς µοιχεύοντας µετ᾿ αὐτῆς εἰς θλῖψινµεγάλην, ἐὰν µὴ µετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς. 23 Καὶ τὰ τέκνααὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ· καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώεἰµι ὁ ἐρευνῶννεφροὺς καὶ καρδίας, καὶ δώσω ὑµῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰἔργα ὑµῶν.

24 ‘Ὑµῖν δὲ λέγω, τοῖςλοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις—ὅσοι οὐκ ἔχουσιντὴν διδαχὴν ταύτην,οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέατοῦ Σατανᾶ, ὡςλέγουσιν—οὐ βαλῶἐφ᾿ ὑµᾶς ἄλλο βάρος· 25 πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατεἄχριςοὗ ἂν ἥξω. 26 Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα µου,δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν· 27 καὶ ποιµανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳσιδηρᾷ· ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραµικὰσυντριβήσεται— 28 ὡς κἀγὼ εἴληφαπαρὰ τοῦ Πατρός µου. Καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν.’

29 “Ὁἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

Sardis (3:1-6)

1 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας γράψον: Τάδε λέγει ὁἔχων τὰ ἑπτὰπνεύµατα τοῦ Θεοῦ καὶ τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας: ‘Οἶδά σου τὰἔργα, ὅτιὄνοµα ἔχεις ὅτιζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ. 2 Γίνου γρηγορῶν! Καὶστήρισοντὰ λοιπὰ ἃ ἔµελλες ἀποβαλεῖν,οὐ γὰρ εὕρηκά σου τὰ ἔργαπεπληρωµένα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ µου. 3 Μνηµόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶἤκουσας, καὶ τήρεικαὶ µετανόησον· ἐὰν οὖν µὴ γρηγορήσῃς ἥξω ἐπὶ σὲὡς κλέπτης, καὶ οὐ µὴ γνῷςποίαν ὥραν ἥξω ἐπὶ σέ.

4 ‘Ἀλλ᾿ὀλίγα ἔχεις ὀνόµαταἐν Σάρδεσιν ἃοὐκ ἐµόλυναν τὰ ἱµάτιααὐτῶν· καὶ περιπατήσουσιν µετ᾿ ἐµοῦ ἐν λευκοῖς, ὅτι ἄξιοί εἰσιν. 5 Ὁνικῶν οὕτωςπεριβαλεῖταιἐν ἱµατίοις λευκοῖς, καὶ οὐ µὴ ἐξαλείψω τὸὄνοµα αὐτοῦ ἐκ τῆς Βίβλου τῆς Ζωῆς, καὶ ὁµολογήσωτὸ ὄνοµα αὐτοῦἐνώπιον τοῦ Πατρός µου καὶ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ.’

6 “Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

Philadelphia (3:7-13)

7 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Φιλαδελφείᾳἐκκλησίας γράψον: Τάδελέγει ὁ Ἅγιος, ὁ Ἀληθινός, ὁ ἔχων τὴν κλεῖντοῦΔαυίδ, ὁ ἀνοίγων καὶοὐδεὶς κλείσειαὐτήν, εἰ µὴ ὁ ἀνοίγων,καὶ οὐδεὶς ἀνοίξει: 8 ‘Οἶδάσου τὰ ἔργα. Ἰδοὺ, δέδωκα ἐνώπιόν σου θύραν ἀνεῳγµένην,ἣνοὐδεὶςδύναται κλεῖσαι αὐτήν· ὅτι µικρὰν ἔχεις δύναµιν καὶ ἐτήρησάς µου τὸνλόγον καὶ οὐκ ἠρνήσω τὸ ὄνοµά µου. 9 Ἰδοὺ, δίδωµιἐκ τῆς συναγωγῆςτοῦ Σατανᾶ, τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς Ἰουδαίους εἶναι καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰψεύδονται—ἰδοὺ, ποιήσω αὐτοὺς ἵνα ἥξουσινκαὶ προσκυνήσωσινἐνώπιον τῶν ποδῶν σου καὶ γνῶσιν ὅτιἠγάπησά σε. 10 Ὅτι ἐτήρησας τὸνλόγον τῆς ὑποµονῆς µου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασµοῦ τῆςµελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουµένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοι-κοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.

11 ‘Ἔρχοµαιταχύ. Κράτει ὃ ἔχεις, ἵνα µηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόνσου. 12 Ὁ νικῶν, ποιήσω αὐτὸν στῦλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ µου, καὶ ἔξωοὐ µὴ ἐξέλθῃ ἔτι. Καὶ γράψω ἐπ᾿ αὐτὸντὸ ὄνοµα τοῦ Θεοῦ µου, καὶ τὸὄνοµα τῆς πόλεως τοῦ Θεοῦ µου—τῆς καινῆς Ἱερουσαλήµ, ἣ καταβαίνειἐκτοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ µου—καὶ τὸ ὄνοµά µουτὸ καινόν.’

13 “Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.

Laodicea (3:14-22)

14 “Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίαςγράψον: Τάδε λέγειὁ Ἀµήν, ὁ µάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ Ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ Θεοῦ: 15 ‘Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός. Ὄφελον ψυχρὸς ἦςἢ ζεστός. 16 Οὕτως, ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὐζεστὸς οὔτε ψυχρός,µέλλωσε ἐµέσαι ἐκ τοῦ στόµατός µου. 17 Ὅτι λέγεις,“Πλούσιός εἰµι, καὶ πε-πλούτηκα, καὶ οὐδενὸςχρείαν ἔχω”, καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπω-ρος—καὶ, ὁἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυµνός— 18 συµβουλεύωσοι ἀγοράσαι χρυσίον παρ᾿ ἐµοῦ,πεπυρωµένον ἐκ πυρὸς, ἵνα πλουτήσῃς·καὶ ἱµάτια λευκὰ, ἵνα περιβάλῃ, καὶ µὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυ-µνότητός σου· καὶ κολλούριονἔγχρίσον ἐπὶτοὺς ὀφθαλµούς σου, ἵναβλέπῃς. 19 Ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλωσονοὖν καὶµετανόησον!

20 ‘Ἰδοὺ, ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω. Ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆςµου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶεἰσελεύσοµαι πρὸς αὐτὸν καὶ δειπνήσωµετ᾿ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς µετ᾿ ἐµοῦ. 21 Ὁ νικῶν δώσω αὐτῷ καθίσαι µετ᾿ἐµοῦ ἐν τῷ θρόνῳ µου, ὡς κἀγὼ ἐνίκησα καὶ ἐκάθισα µετὰ τοῦ Πατρόςµου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ.’

22 “Ὁἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦµα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις.”

C2: Second Septet – Seven Seals (4:1–8:1)

1 Μετὰ ταῦτα εἶδον καὶ ἰδοὺ—θύρα ἀνεῳγµένηἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης µετ᾿ ἐµοῦ, λέγουσα,“Ἀνάβα ὧδε καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι µετὰ ταῦτα.”

2 Καὶεὐθέως ἐγενόµην ἐν πνεύµατι καὶ ἰδοὺ, θρόνος ἔκειτο ἐν τῷοὐρανῷ (καὶ ἐπὶ τοῦ θρόνουκαθήµενος) 3 ὅµοιοςὁράσει λίθῳ, ἰάσπιδικαὶ σαρδίῳ,καὶ ἶρις κυκλόθεν τοῦ θρόνου, ὁµοίαὅράσεισµαρα-γδίνῳ. 4 Καὶ κυκλόθεντοῦ θρόνου θρόνοιεἴκοσι τέσσαρες,καὶ ἐπὶτοὺς θρόνους εἶδοντοὺςεἴκοσι τέσσαραςπρεσβυτέρους καθηµένους,περιβεβληµένους ἐν ἱµατίοις λευκοῖς, καὶἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶνστεφάνους χρυσοῦς. 5 Καὶ ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαὶ καὶφωναὶ καὶ βρονταί·καὶ ἑπτὰ λαµπάδες πυρὸς καιόµεναι ἐνώπιον τοῦθρόνου αὐτοῦ,αἵ εἰσινἑπτὰπνεύµατα τοῦ Θεοῦ· 6 καὶ ἐνώπιον τοῦθρόνου ὡςθάλασσα ὑαλίνη,ὁµοία κρυστάλῳ.

Καὶ ἐν µέσῳ τοῦ θρόνου καὶ κύκλῳ τοῦ θρόνου τέσσαρα ζῷα γέµονταὀφθαλµῶν, ἔµπροσθεν καὶ ὄπισθεν. 7 Καὶ τὸ ζῷον τὸ πρῶτον ὅµοιον λέο-ντι, καὶ τὸ δεύτερον ζῷον ὅµοιον µόσχῳ, καὶ τὸ τρίτον ζῷον ἔχοντὸπρόσωπον ὡς ἀνθρώπος,καὶ τὸ τέταρτον ζῷονὅµοιον ἀετῷ πετοµένῳ. 8 Καὶ τὰτέσσαρα ζῷα, ἓν καθ᾿ ἓν αὐτῶν,ἔχονἀνὰ πτέρυγας ἕξ, κυ-κλόθεν καὶ ἔσωθεν γέµουσινὀφθαλµῶν. Καὶ ἀνάπαυσιν οὐκ ἔχουσιν,ἡµέρας καὶ νυκτὸς, λέγοντα:“Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος· Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος·Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος·Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ ὁἐρχόµενος!”

9 Καὶ ὅταν δῶσιντὰ ζῷα δόξαν καὶ τιµὴν καὶ εὐχαριστίαν τῷ καθη-µένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου,τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, 10 πεσοῦνται οἱ εἴκοσι τέσσαρεςπρεσβύτεροι ἐνώπιον τοῦ καθηµένουἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ προσκυνήσουσιντῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶναἰώνων, καὶ βαλοῦσιντοὺς στεφάνους αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου λέγο-ντες: 11 “Ἄξιοςεἶ, ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεὸς ἡµῶν, ὁ Ἅγιος,λαβεῖν τὴν δόξανκαὶ τὴν τιµὴν καὶ τὴν δύναµιν, ὅτι σὺ ἔκτισας τὰπάντα, καὶ διὰ τὸθέληµά σου εἰσὶνκαὶ ἐκτίσθησαν!”

1 Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθηµένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον, γε-γραµµένον ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν,κατεσφραγισµένον σφραγῖσιν ἑπτά. 2 Καὶεἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσονταφωνῇ µεγάλη, “Τίς ἄξιόςἀνοῖξαι τὸβιβλίον καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ?” 3 Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατοἐν τῷοὐρανῷοὐδὲἐπὶ τῆς γῆς οὐδὲὑποκάτω τῆς γῆς ἀνοῖξαι τὸ βιβλίονοὐδὲβλέπειν αὐτό. 4 Καὶ ἐγὼἔκλαιον πολύ,ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθηἀνοῖξαι καὶ ἀναγνῶναιτὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό.

5 Καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει µοι: “Μὴ κλαῖε! Ἰδοὺ, ἐνίκησεν ὁλέων ὁἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ἀνοῖξαιτὸ βιβλίον καὶτὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ.” 6 Καὶ εἶδονἐν µέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶντεσσάρων ζῴων, καὶ ἐν µέσῳ τῶν πρεσβυτέρων, Ἀρνίον ἑστηκὸς—ὡςἐσφαγµένον, ἔχονκέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλµοὺς ἑπτά, ἅεἰσιν τὰ ἑπτὰπνεύµατα τοῦ Θεοῦἀποστελλόµεναεἰς πᾶσαν τὴν γῆν. 7 Καὶ ἦλθενκαὶ εἴληφενἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθηµένου ἐπὶ τοῦ θρόνου!

8 Καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον τὰ τέσσαραζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρεςπρεσβύτεροι ἔπεσονἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάρας,καὶφιάλας χρυσᾶς γεµούσας θυµιαµάτων, αἵ εἰσιν αἱπροσευχαὶ τῶν ἁγίων. 9 Καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν λέγοντες: “Ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον καὶἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ· ὅτι ἐσφάγης, καὶ ἠγόρασας τῷ Θεῷ ἡµᾶςἐν τῷ αἵµατί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους· 10 καὶ ἐποίησας αὐτοὺςτῷ Θεῷ ἡµῶν βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς,καὶ βασι-λεύσουσινἐπὶ τῆς γῆς.”

11 Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ὡςφωνὴν ἀγγέλων πολλῶν, κύκλῳτοῦθρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων. Καὶ ἦν ὁ ἀριθµὸς αὐτῶν µυ-ριάδες µυριάδων καὶ χιλιάδες χιλιάδων, 12 λέγοντες φωνῇ µεγάλῃ:“Ἄξιόν ἐστιν τὸ Ἀρνίον τὸ ἐσφαγµένον λαβεῖν τὴν δύναµιν καὶπλοῦτονκαὶ σοφίαν καὶ ἰσχὺν καὶ τιµὴν καὶ δόξαν καὶ εὐλογίαν!”

13 Καὶ πᾶν κτίσµα ὃ ἐστινἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆςκαὶὑποκάτω τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης (ἅ ἐστίνκαὶ τὰ ἐν αὐτοῖς)—πάνταςἤκουσα λέγοντας: “Τῷ καθηµένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνουκαὶ τῷ Ἀρνίῳ:ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιµὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶναἰώνων! Ἀµήν!” 14 (καὶτὰ τέσσαρα ζῷα λέγοντα τὸἈµήν). Καὶ οἱπρε-σβύτεροι ἔπεσονκαὶ προσεκύνησαν.

1 Καὶ εἶδον ὅτιἤνοιξεν τὸ Ἀρνίον µίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων,καὶἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴβροντῆς,“Ἔρχου!” 2 Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ,ἵππος λευκός! Καὶ ὁ καθήµενος ἐπ᾿αὐτὸνἔχων τόξον. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος· καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶἵνα νικήσῃ.

3 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν δευτέραν σφραγῖδαἤκουσα τοῦ δευτέρουζῴου λέγοντος, “Ἔρχου!” 4 Καὶἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος, πυρρός,καὶ τῷκαθηµένῳ ἐπ᾿ αὐτὸνἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκτῆς γῆς,ἵναἀλλήλους σφάξωσιν·καὶ ἐδόθη αὐτῷ µάχαιρα µεγάλη.

5 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην,ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴουλέγοντος, “Ἔρχου!” Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ,ἵππος µέλας! Καὶ ὁ καθήµενοςἐπ᾿ αὐτὸνἔχωνζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. 6 Καὶ ἤκουσαφωνὴν ἐν µέσῳτῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν: “Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνι-κες κριθῆςδηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον µὴ ἀδικήσῃς.”

7 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα φωνὴντοῦτετάρτου ζῴου λέγοντος,“Ἔρχου!” 8 Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ,ἵπποςχλωρός! Καὶ ὁ καθήµενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνοµα αὐτῷ Θάνατος,καὶ ὁᾍδης ἀκολούθειµετ᾿ αὐτοῦ.Καὶ ἐδόθη αὐτῷἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρ-τον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναιἐν ῥοµφαίᾳ καὶ ἐν λιµῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸτῶν θηρίων τῆς γῆς.

9 Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέµπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσια-στηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρωπῶντῶν ἐσφαγµένων διὰ τὸν λόγον τοῦΘεοῦ καὶ διὰ τὴν µαρτυρίαν τοῦ Ἀρνίουἣν εἶχον. 10 Καὶ ἔκραξανφωνῇµεγάλῃ,λέγοντες: “Ἕως πότε, ὁ Δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶἀληθινός, οὐκρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷµα ἡµῶν ἐκτῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς?” 11 Καὶ ἐδόθηαὐτοῖς ἑκάστῳστολὴ λευκή,καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀνα-παύσωνταιἔτι χρόνον,ἕως οὗπληρώσωσινκαὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶνκαὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν,οἱ µέλλοντες ἀποκτένεσθαιὡς καὶ αὐτοί.

12 Καὶ εἶδον, καὶὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶσεισµὸςµέγας ἐγένετο· καὶ ὁ ἥλιος µέλας ἐγένετοὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡσελήνηἐγένετο ὡς αἷµα. 13 Καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσονεἰς τὴνγῆν, ὡς συκῆ βάλλειτοὺς ὀλύνθους αὐτῆς ὑπὸ µεγάλου ἀνέµουσειο-µένη. 14 Καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη, ὡς βιβλίον ἑλισσόµενον,καὶ πᾶνὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν.

15 Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ οἱ µεγιστᾶνες καὶ οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱπλούσιοικαὶ οἱ ἰσχυροὶ,καὶ πᾶς δοῦλος καὶ πᾶς ἐλεύθερος,ἔκρυψανἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων. 16 Καὶ λέγουσιντοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις: “Πέσετεἐφ᾿ ἡµᾶς καὶ κρύψατε ἡµᾶς ἀπὸπροσώπου τοῦ καθηµένου ἐπὶ τοῦ θρόνουκαὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ Ἀρνίου! 17 Ὅτιἦλθεν ἡ ἡµέρα ἡ µεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ,καὶ τίς δύναταισταθῆναι?”

1 Καὶµετὰ τοῦτοεἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαραςγωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέµους τῆς γῆς, ἵνα µὴ πνέῃἄνεµος ἐπὶ τῆς γῆς, µήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, µήτε ἐπὶ πᾶνδένδρον. 2 Καὶεἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνονταἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντασφραγῖδα Θεοῦ ζῶντος. Καὶ ἔκραξεν φωνῇ µεγάλῃ τοῖς τέσσαρσινἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, 3 λέγων:“Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, µήτε τὴν θάλασσαν, µήτε τὰ δένδρα, ἄχρις οὗσφραγίσωµεν τοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ ἡµῶν ἐπὶ τῶν µετώπωναὐτῶν.” 4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθµὸν τῶν ἐσφραγισµένων, ἑκατὸν καὶτεσσαράκο-ντα τέσσαρεςχιλιάδες, ἐσφραγισµένοιἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ: 5 ἐκ φυλῆς Ἰούδα δώδεκαχιλιάδες ἐσφραγισµένοι,ἐκ φυλῆς Ῥουβίµδώδεκαχιλιάδες,ἐκ φυλῆς Γὰδ δώδεκα χιλιάδες, 6 ἐκ φυλῆς Ἀσὴρδώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Νεφθαλεὶµδώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Μα-νασσῆ δώδεκα χιλιάδες, 7 ἐκ φυλῆς Συµεὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆςΛευῒ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰσάχαρδώδεκα χιλιάδες, 8 ἐκ φυλῆςΖαβουλὼν δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆς Ἰωσὴφ δώδεκα χιλιάδες, ἐκ φυλῆςΒενιαµὶν δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισµένοι.

9 Μετὰ ταῦτα εἶδον καὶ ἰδοὺ, ὄχλος πολύς ὃν ἀριθµῆσαιοὐδεὶςἐδύνατο,ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτεςἐνώπιον τοῦ Θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου, περιβεβληµένοιστολὰςλευκάς, καὶ φοίνικαςἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν. 10 Καὶ κράζουσινφωνῇµεγάλῃ, λέγοντες, “Ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡµῶντῷ καθηµένῳ ἐπὶ τῷθρόνῳ,καὶ τῷ Ἀρνίῳ!”

11 Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισανκύκλῳ τοῦ θρόνου, καὶ τῶνπρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσονἐνώπιον τοῦ θρόνουἐπὶ τὰ πρόσωπααὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ, 12 λέγοντες: “Ἀµήν! Ἡεὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιµὴ καὶ ἡ δύνα-µις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ Θεῷ ἡµῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀµήν.”

13 Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων µοι, “Οὗτοι οἱ περι-βεβληµένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς, τίνες εἰσὶν, καὶ πόθεν ἦλθον?” 14 Καὶ εἶποναὐτῷ, “Κύριέ µου,σὺ οἶδας”. Καὶ εἶπέν µοι: “Οὗτοί εἰσινοἱ ἐρχόµενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς µεγάλης, καὶ ἔπλυναντὰς στολὰςαὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰςἐν τῷ αἵµατι τοῦ Ἀρνίου. 15 Διὰ τοῦτόεἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡµέρας καὶνυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ. Καὶ ὁ καθήµενος ἐπὶ τῷ θρόνῳσκηνώσει ἐπ᾽αὐτούς. 16 Οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι·οὐδ᾿ οὐµὴ πέσῃἐπ᾿ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦµα· 17 ὅτιτὸ Ἀρνίον τὸ ἀνὰ µέσον τοῦθρόνου ποιµαίνειαὐτούς καὶ ὁδηγεῖαὐτοὺς ἐπὶ ζωῆςπηγὰς ὑδάτων.Καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκτῶν ὀφθαλµῶν αὐτῶν.”

1 Καὶ ὅτεἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόµην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷοὐρανῷ ὡς ἡµιώριον.

D1: Third Septet – Seven Trumpets (8:2–11:19)

2 Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ Θε-οῦ ἑστήκασιν, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες.

3 Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθεν καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου,ἔχωνλιβανωτὸν χρυσοῦν. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυµιάµατα πολλά ἵνα δώσειταῖςπροσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸἐνώπιον τοῦ θρόνου. 4 Καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυµιαµάτων ταῖς προσευ-χαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. 5 Καὶ εἴληφεν ὁἄγγελος τὸν λιβανωτὸν καὶ ἐγέµισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσια-στηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν. Καὶ ἐγένοντο φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶἀστραπαὶκαὶ σεισµός. 6 Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλ-πιγγας ἡτοίµασαν ἑαυτοὺςἵνα σαλπίσωσιν.

7 Καὶ ὁ πρῶτοςἐσάλπισεν, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ µεµιγµέναἐναἵµατι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ τὸ τρίτον τῆς γῆς κατεκάη·καὶ,τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάηκαὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη.

8 Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ὡς ὄρος µέγακαιόµενονἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷµα. 9 Καὶ ἀπέθανεν τὸ τρίτον τῶν κτισµάτωνἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυ-χάς. Καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρησαν.

10 Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρµέγας, καιόµενος ὡς λαµπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταµῶν καὶἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. 11 Καὶ τὸ ὄνοµα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψιν-θος.Καὶ ἐγένετοτὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ τῶνἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων ὅτι ἐπικράνθησαν.

12 Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίουκαὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸτρίτον αὐτῶν· καὶ ἡ ἡµέρα µὴ φαινῇ τὸ τρίτον αὐτῆς,καὶ ἡ νὺξ ὁµοίως.

13 Καὶεἶδον καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ,πετοµένουἐν µεσουρανήµατι,λέγοντος φωνῇ µεγάλῃ τρὶς:“Οὐαί, οὐαί, οὐαὶ τοῖς κατοικοῦσινἐπὶ τῆςγῆς, ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν µελ-λόντων σαλπίζειν!”

1 Καὶ ὁ πέµπτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦπεπτωκότα εἰς τὴν γῆν. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆςἈβύσσου. 2 Καὶ ἤνοιξεν τὸ φρέαρ τῆς Ἀβύσσου,καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκτοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καµίνου καιοµένης·καὶ ἐσκοτίσθηὁ ἥλιος καὶὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος. 3 Καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδεςεἰς τὴν γῆν. Καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοιτῆς γῆς. 4 Καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ἵνα µὴ ἀδικήσωσιντὸν χόρτον τῆς γῆς οὐδὲπᾶν χλωρὸν οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ µὴ τοὺς ἀνθρώπους µόνουςοἵτινες οὐκἔχουσιν τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν µετώπων αὐτῶν. 5 Καὶ ἐδόθηαὐταῖςἵνα µὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ᾿ ἵνα βασανισθῶσινµῆναςπέντε. Καὶ ὁ βασανισµὸς αὐτῶν ὡς βασανισµὸς σκορπίου ὅταν πλήξηἄνθρωπον. 6 Καὶ ἐν ταῖς ἡµέραις ἐκείναις ζητοῦσινοἱ ἄνθρωποι τὸνθάνατον, καὶ οὐ µὴ εὑρήσουσιναὐτόν· καὶ ἐπιθυµήσουσιν ἀποθανεῖν,καὶ φεύξεταιἀπ᾿ αὐτῶν ὁ θάνατος.

7 Καὶ τὰ ὁµοιώµατα τῶν ἀκρίδων ὅµοια ἵπποις ἡτοιµασµένοις εἰςπόλεµον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι χρυσοῖ,καὶ τὰπρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων. 8 Καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχαςγυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν. 9 Καὶ εἶχον θώρακαςὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴἁρµάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεµον. 10 Καὶ, ἔχουσιν οὐρὰςὁµοίας σκορπίοις, καὶ κέντρα, καὶἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν! Ἐξουσίανἔχουσιν τοῦἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους µῆνας πέντε, 11 ἔχουσαι βασιλέαἐπ᾿ αὐτῶνἄγγελον τῆς Ἀβύσσου—ὄνοµα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀββαδδών,ἐνδὲτῇ Ἑλληνικῇ ὄνοµα ἔχει Ἀπολλύων.

12 Ἡ οὐαὶ ἡ µία ἀπῆλθεν. Ἰδοὺ, ἔρχεταιἔτι δύο οὐαὶ µετὰ ταῦτα.

13 Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἤκουσα φωνὴν µίαν ἐκ τῶντεσσάρωνκεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, 14 λέγουσαντῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ, ὁ ἔχωντὴν σάλπιγγα, “Λῦσον τοὺς τέσσα-ρας ἀγγέλους τοὺς δεδεµένους ἐπὶ τῷ ποταµῷ τῷ µεγάλῳ Εὐφράτῃ”. 15 Καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι—οἱ ἡτοιµασµένοι εἰς τὴν ὥραν καὶτὴν ἡµέρανκαὶ µῆνα καὶ ἐνιαυτόν—ἵνα ἀποκτείνωσιν τὸ τρίτον τῶνἀνθρώπων. 16 Καὶ ὁ ἀριθµὸς τῶνστρατευµάτων τοῦ ἵππουµυριάδεςµυριάδων (ἤκουσατὸν ἀριθµὸν αὐτῶν). 17 Καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππουςἐν τῇ ὁράσει: καὶ τοὺς καθηµένους ἐπ᾿ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνουςκαὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶλεόντων· καὶ ἐκ τῶν στοµάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶθεῖον. 18 Ἀπὸτῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶνἀνθρώπων—ἐκτοῦ πυρὸς καὶτοῦ καπνοῦ καὶτοῦ θείου τοῦ ἐκπορευ-οµένου ἐκ τῶν στοµάτων αὐτῶν. 19 Ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππωνἐν τῷστόµατι αὐτῶν ἐστιν—καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν, αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶνὅµοιαι ὄφεσιν,ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσιν.

20 Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πλη-γαῖς ταύταις, οὐµετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα µὴπροσκυνήσωσιντὰ δαιµόνια, καὶ τὰ εἴδωλα,τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶκαὶ τὰ χαλκᾶκαὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναταιοὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν· 21 καὶοὐ µετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶνοὔτε ἐκ τῶν φαρµακειῶναὐτῶν οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶνκλεµµάτων αὐτῶν.

1 (Καὶ εἶδονἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, περιβε-βληµένον νεφέλην, καὶ ἡ ἶριςἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ·καὶ τὸ πρόσωποναὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στῦλοι πυρός· 2 καὶ εἶχενἐν τῇχειρὶ αὐτοῦ βιβλιδάριονἀνεῳγµένον.Καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸνδεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης,τὸν δὲ εὐώνυµον ἐπὶ τῆς γῆς, 3 καὶ ἔκραξενφωνῇ µεγάλῃ, ὥσπερ λέων µυκᾶται. Καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰβρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς. 4 Καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταίἔµελ-λονγράφειν· καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν,“Σφράγισονἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί”, καὶ “Μετα ταῦτα γράφεις”. 5 Καὶ ὁ ἄγγε-λος ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦρεν τὴν χεῖρααὐτοῦ τὴν δεξιὰνεἰς τὸν οὐρανὸν 6 καὶ ὤµοσεν ἐντῷ ζῶντι εἰς τοὺςαἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν γῆνκαὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, ὅτι χρόνος οὐκέτιἔσται· 7 ἀλλ᾿ἐν ταῖς ἡµέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόµου ἀγγέλου, ὅτανµέλλῃ σαλπίζειν, τελεσθῆτὸ µυστήριον τοῦ Θεοῦ, ὃεὐηγγελίσατοτοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας.

8 Καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πάλιν λαλοῦσαµετ᾿ ἐµοῦκαὶ λέγουσα:“Ὕπαγε, λάβε τὸ βιβλιδάριοντὸ ἀνεῳγµένονἐν τῇχειρὶ τοῦἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.” 9 Καὶἀπῆλθονπρὸς τὸν ἄγγελον λέγων αὐτῷ, “Δόςµοι τὸ βιβλιδάριον”.Καὶλέγει µοι: “Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό· καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν, ἀλλ᾿ἐν τῷ στόµατί σου ἔσται γλυκὺ ὡς µέλι.” 10 Καὶ ἔλαβον τὸ βιβλιδάριονἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου καὶ κατέφαγον αὐτό, καὶ ἦν ἐν τῷ στόµατί µουὡς µέλι γλυκύ. Καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό ἐπικράνθη ἡ κοιλία µου. 11 Καὶλέγειµοι, “Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς, καὶ ἐπὶἔθνεσιν καὶγλώσσαις καὶ βασιλεῦσιν πολλοῖς.”

1 Καὶ ἐδόθη µοι κάλαµος ὅµοιος ῥάβδῳ. Καὶ εἱστήκει ὁ ἄγγελοςλέγων:“Ἔγειραικαὶ µέτρησον τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ θυσιαστήριον,καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ. 2 Καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεντοῦ ναοῦἔκβαλε ἔξωθεν,καὶ µὴ αὐτὴν µετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσιν· καὶ τὴνπόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσιν µῆνας τεσσαράκοντα δύο. 3 Καὶ δώσω τοῖςδυσὶν µάρτυσίν µου, καὶ προφητεύσουσιν ἡµέρας χιλίας διακοσίαςἑξήκοντα, περιβεβληµένοι σάκκους.”

4 Οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι, καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦΚυρίουτῆς γῆς ἑστῶσαι. 5 Καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλειἀδικῆσαι, πῦρἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόµατος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν.Καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι,οὕτωςδεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. 6 Οὗτοι ἔχουσιν ἐξουσίαν κλεῖσαι τὸν οὐρανὸνἵνα µὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰςἡµέραςτῆς προφητείας αὐτῶν·καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτωνστρέφειν αὐτὰ εἰς αἷµα, καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰνθελήσωσιν.

7 Καὶ ὅταν τελέσωσιν τὴν µαρτυρίαν αὐτῶν τὸ Θηρίον τὸ ἀναβαῖνονἐκ τῆς Ἀβύσσου ποιήσει µετ᾿ αὐτῶν πόλεµον, καὶ νικήσει αὐτοὺς καὶἀποκτενεῖ αὐτούς 8 —καὶ τὰ πτώµατααὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεωςτῆς µεγάλης (ἥτις καλεῖται πνευµατικῶς Σόδοµα καὶ Αἴγυπτος), ὅπουκαὶὁ Κύριος αὐτῶνἐσταυρώθη.

9 Καὶ βλέπουσινἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὰπτώµατααὐτῶν ἡµέρας τρεῖςἥµισυ, καὶ τὰ πτώµατα αὐτῶν οὐκἀφήσουσιντεθῆναι εἰς µνῆµα. 10 Καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆςχαίρουσινἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ εὐφρανθήσονταικαὶ δῶρα πέµψουσινἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶτῆς γῆς.

11 Καὶ µετὰτρεῖς ἡµέρας καὶ ἥµισυ πνεῦµα ζωῆς ἐκ τοῦ Θεοῦεἰσῆλθεν επ᾽ αὐτούςκαὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβοςµέγας ἐπέπεσενἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. 12 Καὶ ἤκουσαφωνῆςµεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσηςαὐτοῖς, “Ἀνάβητεὧδε!” Καὶ ἀνέβη-σαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶαὐτῶν. 13 Καὶ ἐνἐκείνῃ τῇ ἡµέρᾳἐγένετο σεισµὸς µέγας καὶ τὸ δέκατοντῆς πόλεως ἔπεσεν, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισµῷ ὀνόµατα ἀνθρώπωνχιλιάδες ἑπτά. Καὶ οἱ λοιποὶ ἔµφοβοι ἐγένοντο καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ Θεῷτοῦ οὐρανοῦ.)

14 Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν. Ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη, ἰδοὺ,ἔρχεται ταχύ!

15 Καὶ ὁ ἕβδοµος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένοντο φωναὶ µεγάλαι ἐντῷ οὐρανῷ λέγουσαι:“Ἐγένετο ἡ βασιλείατοῦ κόσµου τοῦ Κυρίουἡµῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶναἰώνων!” 16 Καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρεςπρεσβύτεροι, οἱἐνώπιοντοῦ Θε-οῦ κάθηµενοιἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσονἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶνκαὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ 17 λέγοντες: “Εὐχαριστοῦµέν σοι, Κύριε ὁΘεὸς ὁ Παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόµενος,ὅτι εἴληφας τὴνδύναµίν σου τὴν µεγάλην καὶ ἐβασίλευσας. 18 Καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν,καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου, καὶ ὁ καιρὸς τῶν νεκρῶνκριθῆναι καὶ δοῦναι τὸνµισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις, καὶ τοῖς ἁγίοις καὶτοῖς φο-βουµένοις τὸ ὄνοµά σου, τοῖς µικροῖς καὶ τοῖς µεγάλοις,καὶ διαφθεῖραιτοὺς διαφθείρανταςτὴν γῆν.” 19 Καὶἠνοίγηὁ ναὸς τοῦ Θεοῦἐν τῷοὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ Κυρίουἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ.Καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶκαὶ χάλαζα µεγάλη.

E1 Fourth Septet – Seven Visions (12:1–15:1)

Ea: The Bride reflecting the glory of her husband (12:1)

1 Καὶ σηµεῖον µέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ: γυνὴ περιβεβληµένη τὸνἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆςαὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα.

Eb: The Child of the woman (12:2)

2 Καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσαἔκραζενὠδίνουσακαὶ βασανιζοµένη τεκεῖν.

Ec: The Dragon tries to devour the Child (12:3-12:5)

3 Καὶ ὤφθη ἄλλο σηµεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ: καὶ ἰδοὺ, δράκων µέγαςπυρρὸς,ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰςαὐτοῦ ἑπτὰ διαδήµατα. 4 Καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶνἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν.

Καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς µελλούσης τικτεῖν,ἵνα ὅταν τέκῃ τὸ Τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ. 5 Καὶ ἔτεκεν Υἱὸν, ἄρρενα,ὃςµέλλει ποιµαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐνῥάβδῳ σιδηρᾷ. Καὶ ἡρπαγητὸΤέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ πρὸςτὸν θρόνον αὐτοῦ.

Ed: The woman flees to the wilderness 12:6

6 Καὶ ἡ γυνὴἔφυγεν εἰς τὴν ἔρηµον ὅπου ἔχει ἐκεῖτόπον ἡτοιµασµένον ἀπὸτοῦ Θεοῦ,ἵνα ἐκεῖ εκτρέφωσιναὐτὴν ἡµέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.

Ee: Dragon war in heaven (12:7-12:9)

7 Καὶ ἐγένετο πόλεµος ἐν τῷ οὐρανῷ· ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦτοῦ πολεµῆσαιµετὰτοῦ δράκοντος· καὶ ὁ δράκων ἐπολέµησεν, καὶ οἱἄγγελοι αὐτοῦ, 8 καὶ οὐκ ἴσχυσεν,οὐδὲτόπος εὑρέθη αὐτῷἔτι ἐν τῷοὐρανῷ. 9 Καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ µέγας, ὁ ὄφιςὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούµε-νος Διάβολος καὶΣατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουµένην ὅλην· ἐβλήθη εἰςτὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ µετ᾿ αὐτοῦἐβλήθησαν.

Ef: Victory of Christ & His people over the dragon (12:10-12:11)

10 Καὶ ἤκουσαφωνὴν µεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαν:“Ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡδύναµις, καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡµῶν καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦαὐτοῦ, ὅτι κατεβλήθηὁ κατήγοροςτῶν ἀδελφῶν ἡµῶν, ὁ κατηγορῶναὐτῶνἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡµῶν ἡµέρας καὶ νυκτός. 11 Καὶ αὐτοὶ ἐνίκη-σαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷµα τοῦ Ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς µαρτυρίαςαὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν, ἄχρι θανάτου.

Ee: Dragon war on earth 12:12-12:13

12 Διὰ τοῦτοεὐφραίνεσθε, οἱοὐρανοὶ, καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες! Οὐαὶ τῇ γῇ καὶ τῇθαλάσσῃ!ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑµᾶς ἔχων θυµὸν µέγαν, εἰδὼς ὅτιὀλίγον καιρὸν ἔχει.”

13 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξεν τὴν γυ-ναῖκα ἥτις ἔτεκεν τὸν ἄρρενα.

Ed: The woman flees to the wilderness (12:14)

14 Καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶδύο πτέρυγεςτοῦ ἀετοῦ τοῦ µεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρηµον, εἰς τὸν τόπον αὐτῆς,ὅπως τρέφηταιἐκεῖ καιρὸν καὶ καιροὺς καὶ ἥµισυ καιροῦ, ἀπὸπροσώπου τοῦ ὄφεως.

Ec: The Dragon's mouth & the earth swallows the serpents flood 12:15-12:16

15 Καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόµατος αὐτοῦ ὀπίσωτῆς γυναικὸςὕδωρ ὡς ποταµόν, ἵνα αὐτὴν ποταµοφόρητον ποιήσῃ. 16 Καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ γυναικί, καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόµα αὐτῆς καὶκατέπιεν τὸν ποταµὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόµατος αὐτοῦ.

Eb: The rest of the offspring of the woman (12:17a)

17 Καὶὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί καὶ ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεµον µετὰ τῶνλοιπῶν τοῦ σπέρµατος αὐτῆς,

Ea: The church reflecting the word of Christ (12:17b)

τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶἐχόντων τὴν µαρτυρίαν Ἰησοῦ.

1 Καὶ ἐστάθηνἐπὶ τὴν ἄµµον τῆς θαλάσσης, καὶ εἶδον ἐκ τῆςθαλάσσης Θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά,καὶἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήµατα καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦὀνόµαταβλασφηµίας. 2 Καὶ τὸ Θηρίον ὃ εἶδον ἦν ὅµοιονπαρδάλει,καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκτου,καὶ τὸ στόµα αὐτοῦ ὡς στόµα λέοντος.Καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναµιν αὐτοῦ καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ καὶἐξουσίαν µεγάλην. 3 Καὶµίαν ἐκτῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡσεὶἐσφαγ-µένην εἰς θάνατον, καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη. Καὶἐθαύµασενὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ Θηρίου.

4 Καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντιτῷ δεδωκότιτὴνἐξουσίαν τῷΘηρίῳ· καὶ προσεκύνησαν τῷ Θηρίῳλέγοντες, “Τίς ὅµοιος τῷ Θηρίῳ,καὶτίς δύνατοςπολεµῆσαι µετ᾿ αὐτοῦ?” 5 Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόµα λα-λοῦν µεγάλα, καὶ βλασφηµίαν·καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεµονποιῆσαιµῆνας τεσσαράκοντα δύο. 6 Καὶ ἤνοιξεν τὸστόµα αὐτοῦ εἰςβλασφηµίανπρὸς τὸν Θεόν, βλασφηµῆσαι τὸ ὄνοµα αὐτοῦ καὶ τὴνσκηνὴν αὐτοῦ, τοὺςἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας. 7 Καὶ ἐδόθη αὐτῷποιῆσαι πόλεµονµετὰ τῶν ἁγίων καὶ νικῆσαι αὐτούς. Καὶ ἐδόθη αὐτῷἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴνκαὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος. 8 Καὶ προσκυνήσου-σιν αὐτῷπάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐγέγραπται τὸ ὄνο-µαἐν τῷ Βιβλίῳτῆς Ζωῆς τοῦ Ἀρνίου, τοῦ ἐσφαγµένου ἀπὸ κατα-βολῆς κόσµου.

9 Εἴ τις ἔχει οὖς, ἀκουσάτω. 10 Εἴ τις ἔχει αἰχµαλωσίαν, ὑπάγει·εἴτις ἐν µαχαίρᾳ ἀποκτένει,δεῖ αὐτὸν ἐν µαχαίρᾳἀποκτανθῆναι. Ὧδέἐστιν ἡ ὑποµονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν ἁγίων.

11 Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχεν κέραταδύοὅµοια ἀρνίῳ καὶ ἐλάλει ὡς δράκων. 12 Καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτουΘηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἐποιεῖτὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇκατοικοῦνταςἵνα προσκυνήσωσιντὸ Θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθηἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. 13 Καὶ ποιεῖ σηµεῖα µεγάλα, καὶ πῦρ ἵναἐκτοῦ οὐρανοῦ καταβαίνῃἐπὶτὴν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. 14 Καὶπλανᾷ τοὺς ἐµοὺς,τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, διὰ τὰ σηµεῖα ἃἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ Θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆςγῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ, ὃ εἶχεντὴν πληγὴντῆς µαχαίρας καὶἔζησεν. 15 Καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦµα δοῦναιτῇ εἰκόνι τοῦ Θηρίου, ἵνακαὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ Θηρίου, καὶ ποιήσῃὅσοιἐὰνµὴ προσκυ-νήσωσιν τῇ εἰκόνιτοῦ Θηρίου ἵναἀποκτανθῶσιν. 16 Καὶ ποιεῖ πάντας—τοὺς µικροὺς καὶ τοὺς µεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς,καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους—ἵνα δῶσιναὐτοῖς χαράγµαταἐπὶ τῆςχειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς, ἢ ἐπὶ τῶν µετώπωναὐτῶν, 17 καὶ ἵναµή τις δύνηταιἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ µὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγµα, τὸ ὄνοµατοῦ Θηρίουἢ τὸν ἀριθµὸν τοῦ ὀνόµατος αὐτοῦ. 18 Ὧδεἡ σοφία ἐστίν: ὁἔχων νοῦνψηφισάτω τὸν ἀριθµὸν τοῦ Θηρίου, ἀριθµὸς γὰρ ἀνθρώπουἐστίν—καὶὁ ἀριθµὸς αὐτοῦ ἐστίνχξς΄.

1 Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ,Ἀρνίον ἑστηκὸςἐπὶ τὸ Ὄρος Σιών, καὶ µετ᾿αὐτοῦἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρεςχιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνοµααὐτοῦ, καὶτὸ ὄνοµα τοῦ Πατρὸς αὐτοῦ, γεγραµµένον ἐπὶ τῶν µετώπωναὐτῶν. 2 Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν,καὶ ὡς φωνὴν βροντῆς µεγάλης· καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ὡςκιθαρῳδῶνκιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν. 3 Καὶ ᾄδουσινᾠδὴν καινὴνἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ ἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ τῶν πρε-σβυτέρων· καὶ οὐδεὶςἐδύνατοµαθεῖν τὴν ᾠδὴν εἰ µὴ αἱ ἑκατὸν τεσ-σαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασµένοι ἀπὸ τῆς γῆς. 4 Οὗτοί εἰσινοἳ µετὰ γυναικῶν οὐκ ἐµολύνθησαν, παρθένοι γάρ εἰσιν. Οὗτοί εἰσινοἱἀκολουθοῦντες τῷ Ἀρνίῳ ὅπου ἂνὑπάγῃ. Οὗτοι ὑπὸ Ἰησοῦἠγοράσθη-σαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἀπαρχὴ τῷ Θεῷ καὶ τῷ Ἀρνίῳ. 5 Καὶ ἐν τῷστόµατι αὐτῶν οὐχ εὑρέθη ψεῦδος,ἄµωµοι γάρεἰσιν.

6 Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελονπετόµενονἐν µεσουρανήµατι, ἔχονταεὐαγγέλιον αἰώνιον εὐαγγελίσασθαιτοὺς καθηµένουςἐπὶ τῆς γῆς—καὶ ἐπὶπᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν— 7 λέγωνἐν φωνῇµεγάλῃ, “Φοβήθητε τὸν Θεὸνκαὶ δότε αὐτῷ δόξαν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆςκρίσεως αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσατε τῷ ποιήσαντιτὸν οὐρανὸν καὶ τὴνγῆν καὶ τὴνθάλασσαν καὶ πηγὰς ὑδάτων.”

8 Καὶ ἄλλος ἄγγελος, δεύτερος,ἠκολούθησεν λέγων: “Ἔπεσεν, ἔπε-σεν,Βαβυλὼν ἡ µεγάλη!Ἐκτοῦ οἴνου τοῦ θυµοῦ τῆς πορνείας αὐτῆςπεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη.”

9 Καὶ ἄλλος ἄγγελος, τρίτος,ἠκολούθησεν αὐτοῖς, λέγων ἐν φωνῇµεγάλῃ: “Εἴ τις προσκυνεῖ τὸ Θηρίονκαὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαµ-βάνειχάραγµα ἐπὶ τοῦ µετώπου αὐτοῦ ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, 10 καὶαὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυµοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ κεκερασµένουἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ. Καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶκαὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλωνκαὶ ἐνώπιον τοῦ Ἀρνίου.” 11 Καὶ ὁκαπνὸς τοῦ βασανισµοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει·καὶ οὐκἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡµέρας καὶ νυκτὸς, οἱ προσκυνοῦντες τὸ Θηρίον καὶτὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαµβάνει τὸ χάραγµα τοῦ ὀνόµατος αὐτοῦ.

12 Ὧδε ἡὑποµονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν, ὧδεοἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰςτοῦ Θεοῦ καὶ τῆν πίστιν τοῦ Ἰησοῦ. 13 Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρα-νοῦ λεγούσης µοι,“Γράψον: ‘Μακάριοι οἱ νεκροὶ, οἱ ἐν Κυρίῳ ἀπο-θνήσκοντες ἀπ᾿ ἄρτι’ (λέγει “Ναί”τὸ Πνεῦµα), ‘ἵνα ἀναπαύσωνταιἐκτῶν κόπων αὐτῶν, τὰ δὲἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ µετ᾿ αὐτῶν’.”

14 Καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ, νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήµενοςὅµοιοςυἱῷἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν,καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ. 15 Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκτοῦ ναοῦκράζων ἐν φωνῇ µεγάλῃτῷ καθηµένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης,“Πέµψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον, ὅτι ἦλθενἡ ὥρα τοῦθερίσαι,ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισµὸς τῆς γῆς”. 16 Καὶ ἔβαλεν ὁ καθήµενος ἐπὶ τὴννεφέληντὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ.

17 Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ (τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ), ἔχωνκαὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ. 18 Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθενἐκ τοῦ θυσια-στηρίου (ἔχωνἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός), καὶ ἐφώνησεν κραυγῇµεγάλῃτῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ λέγων, “Πέµψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺκαὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀµπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκµασαν αἱ σταφυ-λαὶ αὐτῆς”. 19 Καὶ ἔβαλενὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆνκαὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄµπελον τῆς γῆς, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυµοῦτοῦ Θεοῦ, τὸν µέγαν. 20 Καὶἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεντῆς πόλεως, καὶἐξηλθεν αἷµα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων, ἀπὸ σταδίωνχιλίων ἑξακοσίων.

1 Καὶ εἶδον ἄλλο σηµεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, µέγα καὶ θαυµαστόν:ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθηὁ θυµὸς τοῦ Θεοῦ.

D2: Fifth Septet – Seven Bowls of Wrath Containing the Seven Plagues (15:2–16:17)

2 Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑελίνηνµεµιγµένην πυρί, καὶ τοὺςνικῶντας ἐκ τοῦ Θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνοςαὐτοῦ καὶἐκ τοῦ ἀριθµοῦτοῦ ὀνόµατος αὐτοῦ ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑελίνην,ἔχονταςκιθάραςτοῦ Θεοῦ. 3 Καὶ ᾄδουσιν τὴν ᾠδὴν Μωϋσέος,τοῦδούλου τοῦΘεοῦ, καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ Ἀρνίου, λέγοντες: “Μεγάλα καὶ θαυµαστὰ τὰἔργα σου, Κύριε, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ! Δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοίσου, ὁ Βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν! 4 Τίς οὐ µὴ φοβηθῇ σε,Κύριε, καὶ δοξάσῃτὸ ὄνοµά σου? Ὅτι µόνος ἅγιος εἶ·ὅτι πάντα τὰ ἔθνηἥξουσιν καὶπροσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώµατά σου ἐφανερώθησαν.”

5 Καὶ µετὰ ταῦτα εἶδον, καὶἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ µαρ-τυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ. 6 Καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι, οἱἔχοντες τὰςἑπτὰ πληγὰς, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ,οἳ ἦσανἐνδεδυµένοι λίνον καθαρὸν λα-µπρὸνκαὶ περιεζωσµένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς. 7 Καὶ ἓν ἐκ τῶντεσσάρων ζῴων ἔδωκεν τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς γε-µούσας τοῦ θυµοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.Καὶ 8 ἐγεµίσθηδυνάµεως αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς ηδύνατοεἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν ἄχρι τελε-

1 σθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶνἀγγέλων. 1 Καὶἤκουσα φωνῆς µεγάληςἐκτοῦ ναοῦλεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις, “Ὑπάγετε,ἐκχέατε τὰςφιάλαςτοῦ θυµοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν γῆν.”

2 Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτοςκαὶ ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶτὴν γῆν,καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν εἰςτοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχονταςτὸ χάραγµα τοῦ Θηρίου καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ.

3 Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασ-σαν, καὶ ἐγένετο αἷµα, ὡς νεκροῦ· καὶ πᾶσα ψυχὴ ζῶσαἀπέθανεν ἐν τῇθαλάσσῃ.

4 Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταµοὺςκαὶτὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, καὶ ἐγένετο αἷµα. 5 Καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλουτῶν ὑδάτων λέγοντος: “Δίκαιοςεἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὁὍσιος, ὅτι ταῦταἔκρινας. 6 Ὅτι αἷµα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷµα αὐτοῖςἔδωκαςπιεῖν. Ἄξιοίεἰσιν!” 7 Καὶ ἤκουσατοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος:“Ναί, Κύριε ὁ Θεὸς, ὁ Παντοκράτωρ! ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσειςσου!”

8 Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον,καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυµατίσαι τοὺς ἀνθρώπους ἐν πυρί. 9 Καὶ ἐκαυ-µατίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦµα µέγα, καὶ ἐβλασφήµησαν οἱ ἄνθρωποιτὸ ὄνοµα τοῦ Θεοῦ τοῦ ἔχοντος τὴνἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας.Καὶ οὐ µετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν.

10 Καὶ ὁ πέµπτος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνοντοῦ Θηρίου, καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωµένη· καὶ ἐµασῶντοτὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου. 11 Καὶ ἐβλασφήµησαν τὸν Θεὸν τοῦοὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν, καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν· καὶ οὐ µετενόη-σαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν.

12 Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦἐπὶ τὸν ποταµὸντὸν µέγανΕὐφράτην, καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιµασθῇ ἡὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῶνἡλίου. 13 Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόµα-τος τοῦ δράκοντος καὶ ἐκ τοῦ στόµατος τοῦ Θηρίου καὶ ἐκ τοῦ στόµατοςτοῦ Ψευδοπροφήτου πνεύµατα τρία ἀκάθαρτα,ὡς βάτραχοι. 14 Εἰσὶνγὰρ πνεύµατα δαιµόνωνποιοῦντα σηµεῖα, ἃ ἐκπορεύεταιἐπὶ τοὺς βα-σιλεῖςτῆς οἰκουµένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸνπόλεµον τῆςἡµέρας ἐκείνης τῆς µεγάληςτοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος. 15 (“Ἰδοὺ,ἔρχοµαι ὡς κλέπτης. Μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱµάτια αὐτοῦ,ἵνα µὴ γυµνὸς περιπατῇ καὶ βλέπωσιν τὴν ἀσχηµοσύνην αὐτοῦ.”) 16 Καὶσυνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούµενον Ἑβραϊστὶ Ἀρµαγεδών.

17 Καὶ ὁ ἕβδοµος ἄγγελοςἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰςτὸν ἀέρα,καὶ ἐξῆλθεν φωνὴ µεγάλη ἀπὸτοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τοῦ θρόνου,λέγουσα, “Γέγονεν!”

C2: Sixth Septet – Seven Condemnations of Babylon (16:18–19:10)

18 Καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ καὶ φωναί·καὶ σεισµὸς ἐγένετοµέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ᾿ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἐγένο-ντοἐπὶ τῆς γῆς, τηλικοῦτος σεισµὸς, οὕτως µέγας! 19 Καὶ ἐγένετο ἡπόλις ἡ µεγάλη εἰς τρία µέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσον.Καὶ Βα-βυλὼν ἡ µεγάλη ἐµνήσθη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριοντοῦ οἴνου τοῦ θυµοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ. 20 Καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγεν, καὶ ὄρηοὐχ εὑρέθησαν. 21 Καὶχάλαζα µεγάλη, ὡς ταλαντιαία, καταβαίνει ἐκτοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους. Καὶ ἐβλασφήµησαν οἱ ἄνθρωποι τὸνΘεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης, ὅτι µεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆςσφόδρα.

1 Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας καὶἐλάλησεν µετ᾿ ἐµοῦ λέγων,“Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρῖµα τῆς πόρνης τῆςµεγάλης τῆς καθηµένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν, 2 µεθ᾿ ἧς ἐπόρνευ-σαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐµεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκτοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς.”

3 Καὶ ἀπήνεγκέν µε εἰς ἔρηµον ἐνπνεύµατι. Καὶ εἶδον γυναῖκα κα-θηµένην ἐπὶ θηρίονκόκκινον γέµον ὀνοµάτωνβλασφηµίας, ἔχονκε-φαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. 4 Καὶ ἡ γυνὴ ἦνπεριβεβληµένη πορ-φῦρανκαὶ κόκκινον,κεχρυσωµένηχρυσῷκαὶ λίθῳ τιµίῳ καὶ µαρ-γαρίταις, ἔχουσα χρυσοῦν ποτήριονἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς γέµον βδελυγ-µάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς. 5 Καὶ ἐπὶ τὸ µέτωποναὐτῆς ὄνοµα γεγραµµένον: 6 Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα µεθύουσαν ἐκτοῦ αἵµατος τῶν ἁγίων, καὶἐκ τοῦ αἵµατος τῶν µαρτύρων Ἰησοῦ. Καὶ ἐθαύµασα, ἰδὼν αὐτὴν, θαῦµαµέγα.

7 Καὶ εἶπέν µοι ὁ ἄγγελος: “Διὰ τί ἐθαύµασας? Ἐγὼ σοι ἐρῶτὸ µυ-στήριον τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ Θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχο-ντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. 8 ΤὸΘηρίον ὃ εἶδες ἦν, καὶοὐκ ἔστιν, καὶ µέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς Ἀβύσσου καὶ εἰς ἀπώλειανὑπάγειν.Καὶ θαυµάσονταιοἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς,ὧν οὐ γέγρα-πται τὰ ὀνόµαταἐπὶ τὸ Βιβλίοντῆς Ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσµου, βλε-πόντεςτὸ Θηρίον ὅτι ἦνκαὶ οὐκ ἔστιν καὶ παρέσται. 9 Ὧδε ὁ νοῦς ὁἔχων σοφίαν: Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίνὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ᾿αὐτῶν. 10 Καὶ βασιλεῖς ἑπτά εἰσιν·οἱ πέντε ἔπεσον,ὁεἷς ἐστιν, ὁἄλλος οὔπω ἦλθεν. Καὶ ὅταν ἔλθῃ ὀλίγον αὐτὸν δεῖµεῖναι. 11 Καὶ τὸΘηρίον ὃ ἦν καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ αὐτὸςὄγδοός ἐστιν, καὶ ἐκ τῶν ἑπτάἐστιν, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. 12 Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες δέκα βα-σιλεῖς εἰσιν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ᾿ἐξουσίαν ὡς βασι-λεῖς µίαν ὥραν λαµβάνουσιν µετὰ τοῦ Θηρίου. 13 Οὗτοι µίαν γνώµηνἔχουσινκαὶ τὴν δύναµιν καὶ τὴνἐξουσίαν αὐτῶντῷ Θηρίῳ διδόασιν. 14 Οὗτοι µετὰ τοῦ Ἀρνίου πολεµήσουσιν, καὶ τὸ Ἀρνίον νικήσει αὐτούς,ὅτι Κύριος κυρίων ἐστὶν καὶ Βασιλεὺς βασιλέων· καὶ οἱ µετ᾿ αὐτοῦ κλη-τοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί.”

15 Καὶ λέγει µοι: “Τὰ ὕδατα ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶὄχλοι εἰσὶν, καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. 16 Καὶ τὰ δέκα κέρατα ἃ εἶδες, καὶτὸ Θηρίον, οὗτοι µισήσουσιν τὴν πόρνην καὶ ἠρηµωµένηνποιήσουσιναὐτὴν καὶ γυµνὴν ποιήσουσιν αὐτὴνκαὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονταικαὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. 17 Ὁ γὰρ Θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίαςαὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώµην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι γνώµην µίανκαὶ δοῦναιτὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ Θηρίῳ, ἄχρι τελεσθήσονται οἱ λόγοιτοῦ Θεοῦ. 18 Καὶἡ γυνὴ ἣν εἶδες ἔστιν ἡ πόλις ἡ µεγάλη ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶτῶν βασιλέων τῆςγῆς.”

1 Καὶµετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελονκαταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρα-νοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν µεγάλην, καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. 2 Καὶ ἔκραξεν ἐν ἰσχυρᾷ φωνῇλέγων: “Ἔπεσεν, ἔπεσεν,Βαβυλὼν ἡµεγάλη! καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιµόνων,καὶ φυλακὴ παντὸςπνεύµατος ἀκαθάρτου, καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ µεµι-σηµένου. 3 Ὅτι ἐκ τοῦ θυµοῦ τοῦ οἴνουτῆς πορνείας αὐτῆς πέπωκενπάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς µετ᾿ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱἔµποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάµεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν.”

4 Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λέγουσαν: “Ἐξέλθετεἐξαὐτῆς, ὁ λαός µου,ἵνα µὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁµαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἐκτῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα µὴ λάβητε· 5 ὅτι ἐκολλήθησαναὐτῆς αἱ ἁµαρ-τίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐµνηµόνευσεν αὐτῆςὁ Θεὸς τὰ ἀδικήµατααὐτῆς. 6 Ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν ὑµῖν,καὶ διπλώσατε αὐτῇδιπλᾶκατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳᾧ ἐκέρασεν, κεράσατε αὐτῇδιπλοῦν. 7 Ὅσα ἐδόξασεν ἑαυτὴνκαὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇβασανισµὸν·ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι‘Κάθηµαιβασίλισσα,καὶ χήρα οὐκ εἰµὶ, καὶ πένθος οὐ µὴ ἴδω’. 8 Διὰ τοῦτο ἐν µιᾷ ἡµέρᾳἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς—θάνατος καὶπένθος καὶ λιµός—καὶ ἐν πυρὶκατακαυθήσεται· ὅτι ἰσχυρὸς Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίναςαὐτήν.

9 “Καὶ κλαύσουσινκαὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὴνοἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱµετ᾿ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσιν τὸν καπνὸντῆς πυρώσεως αὐτῆς, 10 ἀπὸ µακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βα-σανισµοῦ αὐτῆς, λέγοντες: ‘Οὐαὶ, οὐαί,ἡ πόλις ἡ µεγάλη Βαβυλών, ἡπόλις ἡ ἰσχυρά! Ὅτι µιᾷ ὥρᾳἦλθεν ἡ κρίσις σου.’

11 “Καὶ οἱ ἔµποροι τῆς γῆς κλαίουσιν καὶ πενθοῦσινἐπ᾿ αὐτῇ,ὅτιτὸν γόµον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι: 12 γόµον χρυσοῦ καὶ ἀργύρου,καὶ λίθου τιµίου καὶ µαργαρίτου,καὶ βύσσουκαὶ πορφυροῦκαὶ σηρι-κοῦ καὶ κοκκίνου,καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινονκαὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιµιωτάτου καὶ χαλκοῦ καὶ σιδήρου καὶ µαρ-µάρου, 13 καὶ κινάµωµονκαὶθυµιάµατα καὶ µύρον καὶ λίβανον, καὶοἶνον καὶ ἔλαιον καὶ σεµίδαλινκαὶ σῖτον, καὶ κτήνη καὶ πρόβατακαὶἵππων καὶ ῥαιδῶν,καὶ σωµάτων καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων!” 14 (‘Καὶ, ἡὀπώρα τῆς ἐπιθυµίας τῆς ψυχῆς σουἀπῆλθενἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰλιπαρὰ καὶ τὰ λαµπρὰ ἀπώλοντοἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι οὐ µὴ εὑρήσειςαὐτὰ!’) 15 “Οἱ ἔµποροι τούτων οἱ πλουτήσαντες ἀπ᾿ αὐτῆς, ἀπὸ µακρόθενστήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισµοῦ αὐτῆς,κλαίοντες καὶ πεν-θοῦντες 16 καὶ λέγοντες:‘Οὐαὶ, οὐαί,ἡ πόλις ἡ µεγάλη, ἡ περιβε-βληµένη βύσσινονκαὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωµένη ἐνχρυσῷκαὶ λίθῳ τιµίῳ καὶ µαργαρίταις! 17 Ὅτι µιᾷ ὥρᾳ ἠρηµώθη ὁ το-σοῦτος πλοῦτος.’

“Καὶ πᾶς κυβερνήτης καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τῶν πλοίων πλέων—καὶ ναῦταικαὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται—ἀπὸ µακρόθεν ἔστησαν 18 καὶ ἔκρα-ζον, βλέποντεςτὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς λέγοντες, ‘Τίς ὁµοία τῇπόλει τῇ µεγάλῃ?!’ 19 Καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ ἔκρα-ζον, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶλέγοντες: ‘Οὐαὶ, οὐαί, ἡ πόλις ἡµεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰπλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ, ἐκτῆς τιµιότητος αὐτῆς! Ὅτι µιᾷ ὥρᾳ ἠρηµώθη.’

20 “Εὐφραίνου ἐπ᾿ αὐτῇ,Οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι καὶ οἱἀπόστολοικαὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ Θεὸς τὸ κρῖµα ὑµῶν ἐξ αὐτῆς!”

21 Καὶ ἦρενεἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς µύλονµέγαν καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασ-σαν λέγων:“Ὁρµήµατι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ µεγάλη πόλις, καὶ οὐ µὴεὑρεθῇ ἔτι. 22 Καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ µουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλ-πιστῶν οὐ µὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι. Καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ µὴεὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι. Καὶ φωνὴ µύλου οὐ µὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι. 23 Καὶ φῶςλύχνου οὐ µὴ φανῇ ἐν σοὶ ἔτι.Καὶ φωνὴ νυµφίου καὶ νύµφης οὐ µὴἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι. Ὅτιοἱ ἔµποροί σου ἦσαν οἱ µεγιστᾶνες τῆς γῆς, ὅτιἐν τῇ φαρµακείᾳσου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη.” 24 Καὶἐν αὐτῇαἵµαταπροφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη, καὶ πάντων τῶν ἐσφαγµένων ἐπὶ τῆςγῆς.

1 Καὶµετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡςφωνὴν ὄχλου πολλοῦ, µεγάλην,ἐν τῷοὐρανῷ λεγόντων:“Ἀλληλούϊα! Ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναµις καὶ ἡ δόξατοῦ Θεοῦἡµῶν! 2 Ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ, ὅτι ἔκρι-νεν τὴν πόρνην τὴν µεγάλην ἥτις διέφθειρεντὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳαὐτῆς· καὶ ἐξεδίκησεν τὸ αἷµα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκχειρὸς αὐτῆς.” 3 Καὶ δεύτερον εἴρηκεν:“Ἀλληλούϊα! Καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰςτοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων!” 4 Καὶ ἔπεσανοἱ πρεσβύτεροι οἱ εἴκοσιτέσσαρεςκαὶ τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τῷ καθηµένῳἐπὶ τοῦ θρόνουλέγοντες: “Ἀµήν! Ἀλληλούϊα!”

5 Καὶ φωνὴ ἐκτοῦ θρόνουἐξῆλθεν, λέγουσα, “Αἰνεῖτε τὸν Θεὸνἡµῶν, πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶοἱ φοβούµενοι αὐτόν,οἱ µικροὶ καὶ οἱ µεγάλοι!”

6 Καὶ ἤκουσα ὡςφωνὴν ὄχλου πολλοῦ καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶνκαὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν λεγόντας:“Ἀλληλούϊα! Ὅτι ἐβασίλευ-σεν Κύριος ὁ Θεὸς ἡµῶν,ὁ Παντοκράτωρ! 7 Χαίρωµεν καὶ ἀγαλλιώµε-θακαὶ δῶµεντὴν δόξαν αὐτῷ,ὅτι ἦλθεν ὁ γάµος τοῦ Ἀρνίου, καὶ ἡγυνὴ αὐτοῦ ἡτοίµασεν ἑαυτήν.” 8 Καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληταιβύσσινον λαµπρὸν καὶ καθαρόν,τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώµατα τῶνἁγίων ἐστίν.

9 Καὶ λέγει µοι, “Γράψον: ‘Μακάριοι οἱ εἰς τὸδεῖπνον τοῦ γάµουτοῦ Ἀρνίου κεκληµένοι’.” Καὶ λέγει µοι, “Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοί εἰσιντοῦ Θεοῦ”. 10 Καὶ ἔπεσονἔµπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαιαὐτῷ. Καὶ λέγει µοι: “Ὅρα µή! Σύνδουλός σού εἰµι καὶ τῶν ἀδελφῶν σουτῶν ἐχόντων τὴν µαρτυρίανἸησοῦ. Τῷ Θεῷ προσκύνησον! Ἡ γὰρ µαρ-τυρία τοῦἸησοῦ ἐστιν τὸ πνεῦµα τῆς προφητείας.”

B2: Seventh Septet – Seven visions of the victory of Christ’s Kingdom (19:11–22:5)

11 Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγµένον,καὶ ἰδοὺ, ἵππος λευκός, καὶ ὁκαθήµενος ἐπ᾿ αὐτόν, καλούµενος Πιστὸς καὶ Ἀληθινός,καὶ ἐν δικαι-οσύνῃ κρίνει καὶ πολεµεῖ. 12 Οἱ δὲ ὀφθαλµοὶ αὐτοῦφλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶτὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήµατα πολλά, ἔχων ὀνόµατα γεγραµµένα, καὶὄνοµα γεγραµµένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ µὴ αὐτός· 13 καὶ περιβεβληµένοςἱµάτιον βεβαµµένοναἵµατι, καὶ καλεῖταιτὸ ὄνοµα αὐτοῦ, Ὁ Λόγος τοῦΘεοῦ. 14 Καὶ τὰ στρατεύµατα τὰἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶἵπποις λευκοῖς,ἐνδεδυµένοι βύσσινον λευκὸνκαθαρόν. 15 Καὶ ἐκ τοῦστόµατος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥοµφαία δίστοµοςὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πα-τάξῃτὰ ἔθνη. Καὶ αὐτὸς ποιµανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ. Καὶ αὐτὸςπατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυµοῦ τῆςὀργῆς τοῦ Θεοῦ, τοῦ Παντο-κράτορος. 16 Καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱµάτιον καὶ ἐπὶ τὸν µηρὸν αὐτοῦὄνοµα γε-γραµµένον:

17 Καὶ εἶδον ἕναἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ· καὶ ἔκραξεν φωνῇµεγάλῃ, λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετοµένοιςἐν µεσουρανήµατι,“Δεῦτε, συνάχθητεεἰς τὸδεῖπνον τὸ µέγα τοῦΘεοῦ, 18 ἵνα φάγητεσάρκας βασιλέων καὶ σάρκας χιλιάρχων καὶ σάρκας ἰσχυρῶν καὶ σάρ-κας ἵππων καὶ τῶν καθηµένων ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων, ἐλευθέρωντεκαὶ δούλων καὶ µικρῶν τεκαὶ µεγάλων.”

19 Καὶ εἶδον τὸ Θηρίον καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ τὰ στρατεύµα-τα αὐτῶν συνηγµένα ποιῆσαι πόλεµονµετὰ τοῦ καθηµένου ἐπὶ τοῦἵππου καὶ µετὰ τοῦ στρατεύµατος αὐτοῦ. 20 Καὶ ἐπιάσθη τὸ Θηρίον, καὶµετ᾿ αὐτοῦ ὁΨευδοπροφήτης, ὁ ποιήσας τὰ σηµεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ (ἐνοἷς ἐπλάνησεν τοὺς λαβόντας τὸ χάραγµα τοῦ Θηρίου καὶ τοὺς προσκυ-νοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ). Ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίµνην τοῦπυρὸς τὴν καιοµένηνἐνθείῳ. 21 Καὶοἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇῥοµφαίᾳ τοῦ καθηµένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃἐκ τοῦ στόµατοςαὐτοῦ. Καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν.

1 Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖντῆς Ἀβύσσου καὶ ἅλυσιν µεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ. 2 Καὶ ἐκράτησεντὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον,ὅς ἐστινδιάβολος καὶ ὁΣα-τανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουµένην ὅλην,καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη· 3 καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν Ἄβυσσον καὶ ἔκλεισενκαὶ ἐσφράγισενἐπάνω αὐτοῦ ἵνα µὴ πλανᾷἔτι τὰ ἔθνηἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. Καὶµετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναιµικρὸν χρόνον.

4 Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ κρῖµα ἐδόθηαὐτοῖς, καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισµένων διὰ τὴν µαρτυρίαν Ἰησοῦ καὶδιὰ τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τῷ Θηρίῳοὔτετῆεἰκόνιαὐτοῦ καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγµα ἐπὶ τὸ µέτωπον αὐτῶνκαὶ ἐπὶτὴν χεῖρα αὐτῶν. Καὶ ἔζησαν καὶ ἐβασίλευσαν µετὰ τοῦΧριστοῦ χίλιαἔτη. 5 (Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλιαἔτη.)Αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη. 6 Μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων µέρος ἐντῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατοςοὐκ ἔχειἐξουσίαν, ἀλλ᾿ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Χριστοῦ, καὶ βασι-λεύσουσιν µετ᾿ αὐτοῦχίλιαἔτη.

7 Καὶ ὅταν τελεσθῇτὰ χίλια ἔτη λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλα-κῆς αὐτοῦ, 8 καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσινγωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ τὸνΜαγώγ, συναγαγεῖναὐτοὺς εἰς τὸνπόλεµον, ὧν ὁ ἀριθµὸςὡς ἡἄµµος τῆς θαλάσσης. 9 Καὶ ἀνέβησαν ἐπὶτὸ πλάτος τῆς γῆς καὶ ἐκύκλευσαντὴν παρεµβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴνπόλιν τὴν ἠγαπηµένην. Καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ Θεοῦκαὶ κατέφαγεν αὐτούς. 10 Καὶ ὁ Διάβολος, ὁ πλανῶν αὐτοὺς, ἐβλήθη εἰςτὴν λίµνην τοῦ πυρὸς καὶθείου, ὅπου καὶτὸ Θηρίον καὶ ὁ Ψευδο-προφήτης. Καὶ βασανισθήσονται ἡµέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶναἰώνων.

11 Καὶ εἶδον θρόνον µέγαν λευκὸνκαὶ τὸν καθήµενον ἐπ᾿ αὐτόν,οὗἀπὸπροσώπου ἔφυγεν ὁ οὐρανός καὶ ἡ γῆ.Καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς. 12 Καὶ εἶδον τοὺς νεκρούς, τοὺς µεγάλους καὶ τοὺς µικρούς, ἑστῶταςἐνώπιον τοῦ θρόνου,καὶ βιβλία ἀνεώχθησαν.Καὶ ἄλλο Βιβλίον ἀνε-ώχθη,ὅ ἐστιν τῆς Ζωῆς. Καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραµµένωνἐν τοῖς βιβλίοις, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. 13 Καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς ἐναὐτῇ νεκρούς,καὶ ὁ Θάνατος καὶ ὁ ᾍδης ἔδωκαν τοὺς ἐν αὐτοῖς νε-κρούς.Καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. 14 Καὶ ὁ Θάνατοςκαὶ ὁ ᾍδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίµνην τοῦ πυρός. Οὗτος ἐστιν ὁ θάνατοςὁ δεύτερος,ἡ λίµνη τοῦ πυρός. 15 Καὶεἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῇ Βίβλῳτῆς Ζωῆς γεγραµµένος ἐβλήθη εἰς τὴν λίµνην τοῦ πυρός.

1 Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν, ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶἡ πρώτη γῆ παρῆλθεν·καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. 2 Καὶτὴν πόλιν τὴνἁγίαν, Ἱερουσαλὴµ Καινὴν, εἶδονκαταβαίνουσαν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ ἐκ τοῦοὐρανοῦ,ἡτοιµασµένην ὡς νύµφην κεκοσµηµένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. 3 Καὶἤκουσα φωνῆς µεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦλεγούσης: “Ἰδοὺ, ἡ σκηνὴ τοῦΘεοῦ µετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει µετ᾿ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸςαὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ Θεὸς ἔσται µετ᾿ αὐτῶν. 4 Καὶ ἐξαλείψει πᾶνδάκρυον ἀπὸτῶν ὀφθαλµῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι, οὔτεπένθος οὔτε κραυγὴ οὔτε πόνος—οὐκ ἔσται ἔτι, ὅτι τὰ πρῶταἀπῆλθον.”

5 Καὶεἶπεν ὁ καθήµενος ἐπὶ τοῦ θρόνου,“Ἰδοὺ, καινὰ ποιῶπάντα!”Καὶ λέγει µοι,“Γράψον, ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ καὶ πι-στοίεἰσιν!” 6 Καὶ εἶπέν µοι: “Γέγονατὸ Ἄλφακαὶ τὸ Ὦ, Ἀρχὴ καὶΤέλος.Ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσωἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν. 7 Ὁ νικῶν κληρονοµήσει ταῦτακαὶ ἔσοµαι αὐτῷ Θεὸς, καὶ αὐτὸς ἔσταιµοι υἱός. 8 Τοῖς δὲ δειλοῖςκαὶ ἀπίστοις καὶ ἁµαρτωλοῖς καὶἐβδελυγ-µένοις καὶ φονεῦσιν καὶ πόρνοις καὶ φαρµακοῖςκαὶ εἰδωλολάτραις, καὶπᾶσιν τοῖς ψευδέσιν, τὸ µέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίµνῃ τῇ καιοµένῃπυρὶ καὶθείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος.”

9 Καὶ ἦλθενεἷς ἐκτῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλαςγεµούσας τῶνἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησεν µετ᾿ ἐµοῦλέγων, “Δεῦρο, δείξω σοι τὴν γυναῖκα τὴν νύµφην τοῦ Ἀρνίου”. 10 Καὶἀπήνεγκέν µε ἐν Πνεύµατι ἐπ᾿ὄρος µέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέν µοιτὴν πόλιν τὴν µεγάλην, τὴν ἁγίανἹερουσαλήµ, καταβαίνουσαν ἐκ τοῦοὐρανοῦ ἀπὸτοῦ Θεοῦ, 11 ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ. Ὁφωστὴραὐτῆς ὅµοιος λίθῳ τιµιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλίζοντι, 12 ἔχουσατεῖχος µέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσαπυλῶνας δώδεκα καὶ ἐπὶτοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα,καὶ ὀνόµατα ἐπιγεγραµµένα, ἅ ἐστιντῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶνἸσραήλ· 13 ἀπὸἀνατολῶνπυλῶνες τρεῖς,καὶ ἀπὸ βορρᾶπυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸ νότουπυλῶνες τρεῖς, καὶ ἀπὸδυσµῶνπυλῶνες τρεῖς. 14 Καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχονθεµελίουςδώδεκα, καὶ ἐπ᾿ αὐτῶνδώδεκαὀνόµατα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦἈρνίου. 15 Καὶ ὁ λαλῶν µετ᾿ ἐµοῦ εἶχεν µέτρον,κάλαµον χρυσοῦν, ἵναµετρήσῃ τὴν πόλιν καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς. 16 Καὶ ἡ πόλις τετράγωνοςκεῖται, καὶ τὸ µῆκος αὐτῆς ὅσοντὸ πλάτος. Καὶ ἐµέτρησεν τὴν πόλιντῷ καλάµῳ ἐπὶ σταδίουςδώδεκαχιλιάδων δώδεκα.Τὸ µῆκος καὶ τὸπλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστίν. 17 Καὶ ἐµέτρησεντὸ τεῖχος αὐτῆς,ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρωνπηχῶν, µέτρον ἀνθρώπου (ὅ ἐστινἀγγέλου). 18 Καὶ ἦνἡ ἐνδόµησιςτοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις· καὶ ἡ πόλιςχρυσίον καθαρόν, ὅµοιονὑέλῳκαθαρῷ· 19 καὶοἱ θεµέλιοι τοῦ τείχουςτῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιµίῳ κεκοσµηµένοι: ὁ θεµέλιος ὁ πρῶτος ἴασπις,ὁ δεύτερος σάπφειρος,ὁ τρίτος χαλκηδών,ὁ τέταρτος σµάραγδος, 20 ὁπέµπτος σαρδώνυξ,ὁ ἕκτος σάρδιος,ὁ ἕβδοµος χρυσόλιθος, ὁ ὄγδοοςβήρυλλος, ὁ ἔνατοςτοπάζιον, ὁ δέκατος χρυσόπρασος,ὁ ἑνδέκατοςὑάκινθος,ὁ δωδέκατος ἀµέθυσος. 21 Καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες δώδεκαµαργαρῖται—ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς µαργαρίτου. Καὶ ἡπλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρὸν, ὡς ὕελοςδιαυγής.

22 Καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ, ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρναὸς αὐτῆς ἐστιν, καὶ τὸ Ἀρνίον. 23 Καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίουοὐδὲ τῆς σελήνης ἵνα φαίνωσιν ἐναὐτῇ, ἡ γὰρ δόξατοῦ Θεοῦ ἐφώτι-σεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ Ἀρνίον. 24 Καὶ περιπατήσουσιν τὰ ἔθνηδιὰ τοῦ φωτὸς αὐτῆς,καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσιν τὴν δόξαν καὶτὴν τιµὴν αὐτῶν εἰς αὐτήν. 25 Καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ µὴ κλεισθῶσινἡµέρας (νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ). 26 Καὶ οἴσουσιν τὴν δόξαν καὶ τὴντιµὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν. 27 Καὶοὐ µὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινὸνκαὶ ποιοῦνβδέλυγµα καὶ ψεῦδος, εἰ µὴ οἱ γεγραµµένοι ἐν τῷ Βιβλίῳ τῆςΖωῆς τοῦ Ἀρνίου.

1 Καὶ ἔδειξέν µοι ποταµὸν καθαρὸνὕδατος ζωῆς, λαµπρὸν ὡςκρύσταλον,ἐκπορευόµενον ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου, 2 ἐνµέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς· καὶ τοῦ ποταµοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθενξύλονζωῆς ποιοῦν καρποὺς δώδεκα, κατὰ µῆνα ἕκαστον ἀποδιδοὺςτὸν καρ-πὸν αὐτοῦ. Καὶ τὰ φύλλα τοῦ ξύλου εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν. 3 Καὶ πᾶνκατάθεµαοὐκ ἔσται ἐκεῖ,καὶ ὁ θρόνος τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἀρνίου ἐναὐτῇ ἔσται, καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ λατρεύσουσιναὐτῷ. 4 Καὶ ὄψονται τὸπρόσωπον αὐτοῦ, καὶ τὸ ὄνοµα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν µετώπων αὐτῶν. 5 Καὶ νὺξοὐκ ἔσται ἐκεῖκαὶ χρείαν οὐκ ἔχουσινλύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου,ὅτιΚύριος ὁ Θεὸς φωτιεῖαὐτούς. Καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶναἰώνων.

A2′: Epilogue (22:6–22:21)

How To Read And Obey This Book

6 Καὶ λέγειµοι: “Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί. ΚαὶΚύριος ὁΘεὸς τῶν πνευµάτων τῶνπροφητῶν ἀπέστειλεν τὸν ἄγγελον αὐτοῦδεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει. 7 Ἰδού,ἔρχοµαι τα-χύ! Μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου.”

8 ΚἀγὼἸωάννης, ὁ ἀκούων καὶ βλέπων ταῦτα,καὶ ὅτε ἤκουσα καὶἔβλεψα,ἔπεσονπροσκυνῆσαι ἔµπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦδεικνύντοςµοι ταῦτα. 9 Καὶ λέγει µοι: “Ὅρα µή! Σύνδουλός σούεἰµικαὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν, τῶντηρούντων τοὺς λόγους τοῦβιβλίου τούτου. Τῷ Θεῷ προσκύνησον!” 10 Καὶ λέγει µοι: “Μὴ σφραγίσῃςτοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου, ὅτι ὁ καιρὸςἐγγύςἐστιν. 11 Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι,καὶὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτωἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι.”

12 “Ἰδοὺ,ἔρχοµαι ταχύ, καὶ ὁ µισθός µου µετ᾿ ἐµοῦ, ἀποδοῦναιἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. 13 Ἐγὼτὸ Ἄλφακαὶ τὸ Ὦ, Ἀρχὴ καὶΤέλος, ὁ Πρῶτος καὶ ὁ Ἔσχατος.” 14 (Μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰςἐντολὰς αὐτοῦ,ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶτοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν. 15 Ἔξωοἱ κύνες καὶ οἱ φαρµα-κοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι, καὶ πᾶς φιλῶν καὶποιῶνψεῦδος.) 16 “Ἐγὼ Ἰησοῦς, ἔπεµψα τὸν ἄγγελόν µου µαρτυρῆσαιὑµῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. Ἐγώ εἰµι ἡ Ῥίζα καὶ τὸ ΓένοςΔαυίδ, ὁἈστὴρ ὁ λαµπρὸς ὁ πρωϊνός. 17 Καὶ τὸ Πνεῦµα καὶ ἡ νύµφη λέγουσιν,‘Ἔρχου!’Καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω, ‘Ἔρχου!’ Καὶ ὁ διψῶν ἐρχέσθω.Ὁθέλων, λαβέτωὕδωρ ζωῆς δωρεάν.

18 “Μαρτυρῶ ἐγὼπαντὶἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦβιβλίου τούτου: Ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπ᾽ αὐτά,ἐπιθήσαιἐπ᾿ αὐτὸν ὁ Θεὸςτὰς ἑπτὰπληγὰς τὰς γεγραµµένας ἐν τῷβιβλίῳ τούτῳ! 19 Καὶ ἐάν τιςἀφέλῃἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης,ἀφέλοιὁΘεὸς τὸ µέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλουτῆς ζωῆς καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆςἁγίας,τῶν γεγραµµένων ἐν τῷβιβλίῳ τούτῳ!”

20 Λέγει ὁ µαρτυρῶν ταῦτα, “Ναὶ, ἔρχοµαι ταχύ!” Ἀµήν! Ναὶ!Ἔρχου,Κύριε Ἰησοῦ! 21 Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦµετὰ πάντων τῶν ἁγίων.Ἀµήν.